Bilime Göre İlk Aşkımızı Neden Unutamıyoruz?Kıbrıs Haber | Kıbrıs CNN Haber | Kıbrıs Haberleri

6 Aralık 2022 - 10:39

Bilime Göre İlk Aşkımızı Neden Unutamıyoruz?

Kaç yaşına gelirsek gelelim, birinci aşık olduğumuz kişinin bizde hissettirdiği şeyleri daima hoş bir gülümsemeyle anımsarız. Artık kendi …

Son Güncelleme :

14 Ekim 2021 - 11:59

Bilime Göre İlk Aşkımızı Neden Unutamıyoruz?

Kaç yaşına gelirsek gelelim, birinci aşık olduğumuz kişinin bizde hissettirdiği şeyleri daima hoş bir gülümsemeyle anımsarız. Artık kendi yolumuzu çizip yeni başlangıçlara adım atsak da birinci aşkımızın yeri daima farklıdır.

Kimi beşerler birinci aşkından sonra yeni bir adım atmakta oldukça zorluk çeker. Bilhassa daha 19, hatta 20’li yaşlarınızın başındaysanız mana veremediğiniz bir formda birinci aşkınıza dair hissettikleriniz dönüp dolaşıp ayağınıza takılır daima. Yalnızca duygusal yahut ruhsal bir şey üzere gözükse de aslında bilimin birinci aşkınızı neden unutamadığınıza dair sağlam bir karşılığı bulunuyor.

Evvel aşık olmak bedenimizde nasıl tesirler yaratıyor, ona bir bakalım

Aşık olmayı yalnızca beğendiğiniz birine karşı ilgi duymak kadar kolay bir şey sanıyorsanız yanıldığınızı peşin peşin söyleyelim. Aşık olunca bedenimizde kimi şeyler oluyor ve bunları denetim etmemiz ne yazık ki mümkün değil.

Aşık olmaya başladığınız andan itibaren beyniniz, vasopressin, adrenalin ve dopamin üzere sinirsel alıcıları uyaran bir dizi hormon salgılamaya başlar. Hani midemizde kelebekler uçuşuyor deriz ya, bu kelebeklerin kozalarından çıkıp uçmasına sebep olan şeyler bu hormonlar aslında.

Bu hormonlar salgılandığı andan itibaren kendinizi memnun, coşkulu ve inançta hissetmeye başlıyorsunuz. Hatta hissettiğiniz inanç düzeyi o kadar üst düzeylere hakikat çıkıyor ki kendinizi bir anda daima aşık olduğunuz şahsa sarıldığınızı hayal ederken buluyorsunuz.

Siz hormon patlamasından ötürü tüm bu hisleri yaşarken göz bebekleriniz büyümeye, avuç içleriniz terlemeye, mideniz bulanmaya ve başınız dönmeye başlıyor. Hatta vakit zaman kendinizi bitkin, yorgun ve “mahrum” bile hissedebiliyorsunuz.

Üstte bahsettiğimiz her şey için küçük bir aşk kıvılcımının ortaya çıkması kâfi, lakin işi bir adım öteye götürür de karşınızdaki bireyle cinsel birlikteliğe girerseniz tüm bu hormonlar küçük bir kıvılcımın yarattığı etkiyi bir alev topuna dönüştürür ve o anda yaşadığınız şeyler beyninize kalıcı bir yer bırakır.

Sorunun en güçlü kaynağı, taptaze bir hafızaya sahip olmamız

Hormonların yarattığı tesir beyninizde kalıcı bir yer bırakır derken latife yapmıyorduk. Beynimiz, tüm bu hislerin yaşandığı anları kayıt altına alıyor ve hafızamız ne kadar tazeyse yaşanılan “o anlar”,en güçlü biçimde kendilerine yer ediniyor.

Birinci aşkımızı unutamamak da tam olarak bundan kaynaklanıyor. Birtakım beşerler için istisna olsa da çoğumuz birinci aşkımızla ergenlik devrinde tanışıyoruz; yani hafızamızın en taze olduğu devirlerde.

Yeterli haber; bir daha aşık olabilirsiniz. Makus haber; birinci aşkınızın yeri daima farklı olacak

Al Pacino’nun Şeytanın Avukatı sinemasında aşk ile ilgili çok hoş bir lafı var;

-Peki ya aşk?

-Çok abartılıyor. Biyokimyasal açıdan, fazla ölçüde çikolata yemekten farksız.

Üstte saydığımız hormonlar dışında aşık olduğunuz an çok değerli bir hormon daha salgılanır; oksitosin. Tıpkı Al Pacino’nun da dediği üzere, fazla çikolata yenildiği vakitle salgılanan birebir hormon. Aşk hormonu olarak bilinen oksitosin, insanların tek eşli olmasını sağlayan en değerli etkendir. Bu hormon karşı tarafa daha çok bağlanmanıza ve yelkenleri suya indirmenize yol açar.

Şayet birinci kere aşık oluşunuz ergenlik devrinde olursa, hormonlar yüzünden yaşadığınız tüm bu hisleri şahsî gelişimin en değerli evresinde öğrenmiş oluyorsunuz. Yani belirli olmasa da karşı taraf, ferdî gelişiminizin büyük bir modülü haline geliyor.

Yaşadığınız tüm o hisler, mutluluklarınız, gözyaşlarınızı sizi sizi yapan demir taşlarından biri haline geliyor. Elbette tamamı değil, lakin karakterinizin büyük bir çoğunluğu buna nazaran şekilleniyor. Örneğin sizi gerçekle kim olduğunuzdan uzaklaştıran bir birinci aşk tecrübesi yaşayıp hayatınıza tek başına devam etmeye karar verirseniz, artık makul çizgileri, sonları olan bir insan haline dönüşürsünüz.

Uzun lafın kısası, bilime nazaran aşk bizi biz yapan en büyük etkenlerden birisi. Bu yüzden de hayatımız boyunca, bilhassa birinci aşkımıza dair beslediğimiz hisleri, anıları, izleri hayat boyunca taşımaya devam ederiz.

İz bırakan anılar, bir gün tetiklenmeye mahkumdur

Birinci aşkınızın beyninizde kimi kalıcı izler bıraktığını anladıysanız, bu izlerin bir gün tekrar ortaya çıkma ihtimalinin de olduğunu bilmeniz gerekiyor. Birlikteyken dinlediğiniz bir müzik, daima gittiğiniz bir kafenin önünden geçmek üzere olaylar, beyninizde kazılı olan izleri tetikleyerek birinci aşkınızı dönüp dolaşıp önünüze çıkartabilir.

Üzülmeyin, bilimin takıntı haline getirdiğiniz aşklara da bir karşılığı bulunuyor

Herkesin yas tutma mühleti farklıdır. The Journal of Positive Psychology’de yayınlanan bir araştırmaya nazaran yaklaşık 11 hafta, eski sevgilinizi unutmak için kâfi olabilir. Alışılmış bu müddet evlilerde ve birinci aşlarda çok daha uzun olabilir; sonuçta onca his seli yaşadığınız kişiyi hayatınızdan büsbütün silmek elbette kolay olmaz.

Bu süreyi aşan, yıllar uzunluğu başınıza takıntı haline getirdiğiniz aşkları ise bilim, serotonin eksikliğine bağlıyor. University College London’dan araştırmacılar, aşık olan bireylerin beynin bir bölgesinden öteki bölgesine sinyal göndermesini sağlayan serotonin konusunda mahrumluk çektiklerini keşfettiler.

Birebir orandaki serotonin eksikliği, obsesif kompülsif bozukluğu teşhisi konulan hastalarda da bulunur ve bilim beşerlerine nazaran bu, insanların sevdiği şahsa karşı nasıl takıntılı haline geldiğini açıklayan en kıymetli karşılıklardan birisi.

Kıbrıs Haber

YORUM YAP

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.